MUZEA A WSPÓLNOTA – MUZEUM FRYDERYKA CHOPINA W WARSZAWIE
Galeria »

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na spotkanie z cyklu „Muzea a wspólnota” organizowanym we współpracy z Instytutem Kultury Polskiej UW. Tym razem spotkanie poświęcone będzie Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie, a udział w nim wezmą Maciej Janicki, kurator Muzeum oraz prof. Anno Mungen, dyrektor Forschungsinstitut für Musiktheater (Instytut Badań nad Teatrem Muzycznym) na Uniwersytecie w Bayreuth. Spotkanie poprowadzi Łukasz Bukowiecki (IKP UW).

Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie, otwarte po remoncie i rozbudowie w 2010 roku z okazji 200. rocznicy urodzin kompozytora, to najważniejsze muzeum biograficzne w Polsce, a zarazem jedno z nielicznych polskich muzeów narracyjnych, które nie opowiadają o wydarzeniach historii politycznej XX wieku. Sam Chopin jest zaś polską „marką narodową”; jego twórczość i wizerunek chroni zresztą od 2001 roku specjalna Ustawa o ochronie dziedzictwa Fryderyka Chopina – jedyny w Polsce tej rangi akt prawny poświęcony dorobkowi konkretnego artysty.

Zwiedzający Muzeum Fryderyka Chopina mogą – dzięki kolekcji eksponatów, zabiegom scenograficznym i interaktywnym multimediom – nie tylko „usłyszeć Chopina”, lecz także „zobaczyć” biografię pianisty, a nawet „poczuć” klimat epoki, w której żył. Ekspozycję stałą Muzeum będziemy analizować pod kątem tego, jak – i komu? – pokazuje ona to, co w swej istocie zasadniczo niewizualne: osobiste uzdolnienia kompozytora, drogi jego edukacji i kariery, procesy twórcze, ich konteksty i efekty.

Naszymi rozmówcami będą Maciej Janicki, który w latach 2008–2010 przygotowywał tę ekspozycję, a dziś jest kuratorem Muzeum, oraz prof. Anno Mungen, wybitny niemiecki muzykolog i teatrolog, który zajmuje się badaniem mediów na styku muzyki i sztuk wizualnych – również w ich zastosowaniach na wystawach muzealnych.

Interesować nas będzie zatem to, jak ekspozycja Muzeum Chopina zapośrednicza muzykę kompozytora i przypisywane jej odniesienia wspólnotowe – lokalne, narodowe i uniwersalne.

Z zaproszonymi gośćmi porozmawiamy o tym, jak wyważyć w przekazie muzealnym racje między kultywowaniem oficjalnej pamięci o Chopinie jako najwybitniejszym polskim kompozytorze a szerokim upowszechnianiem wiedzy o nim i jego muzyce. Jak pogodzić wyobrażenia i oczekiwania różnych wspólnot pamięci? W jaki sposób określić na ekspozycji proporcje między materialnymi eksponatami a multimediami? Jak włączyć „dziedzictwo Fryderyka Chopina” w szersze ramy odniesienia, np. dzieje Warszawy, historię kanonu dziedzictwa, europejską kulturę muzyczną? Na ile powinna to być biografia artystyczna, a na ile – narodowa? Czy Chopina w związku z tym wolno popularyzować – i czy w ogóle się da?

 
 

Miejsce: Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Pańska 3

Data: 31 maja (wtorek), godz. 18.00

Więcej o wydarzeniu: http://artmuseum.pl/pl/wydarzenia/muzeum-a-wspolnota-muzeum-fryderyka-chopina

Więcej o cyklu „Muzea a wspólnota":

http://artmuseum.pl/pl/cykle/muzea-a-wspolnota

 

O cyklu „Muzea a wspólnota”

„Muzea a wspólnota” to seria spotkań realizowanych we współpracy z Instytutem Kultury Polskiej UW,  której celem jest przyjrzenie się społecznej funkcji współczesnych muzeów.

Muzea należą dziś do najpopularniejszych instytucji kultury. Ich profil, ekspozycje oraz inne działania stają się często przedmiotem debat angażujących artystów, historyków, krytyków, a także szeroką publiczność i polityków. W toku tych dyskusji, zwłaszcza wokół placówek o charakterze narodowym lub przedstawiających istotne wątki polskiej historii, stawiane są podstawowe pytania na temat kształtu i charakteru wspólnoty.

Pytania o to, do kogo adresowane są wystawy, kogo przyciągają, jak definiowane są towarzyszące im wydarzenia, są tym samym pytaniami o negocjowaną za pomocą tych praktyk definicję narodu, społeczeństwa oraz istotnych dla nich wartości. Szczególnie mocno ujawnia się to w momencie kryzysów, ujmowanych obecnie w dyskursie jako przejawy wojny kulturowej, w której dochodzi do zderzenia wartości i postaw liberalnych i konserwatywnych, lewicowych i prawicowych, „postępowych” i „tradycjonalistycznych”.

Celem projektu „Muzeum a wspólnota”, realizowanego we współpracy z Instytutem Kultury Polskiej UW, jest zbadanie strategii komunikacyjnych i próba analizy porównawczej konstrukcji tożsamościowych ważnych polskich muzeów: Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Historii Żydów Polskich, Muzeum Historii Polski, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Powstania Warszawskiego oraz Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie. Każde z nich ma inny przedmiot zainteresowania: od encyklopedycznej prezentacji dziedzictwa, przez historię mniejszości narodowej, sztukę współczesną i nowoczesną po wydarzenie historyczne i konkretną postać. Wszystkie jednak w istotny sposób odnoszą się do symboli i wartości obecnych we współczesnej debacie publicznej.

Wybrane w tym projekcie muzea mają charakter centralny – zlokalizowane są w Warszawie; przyciągają zatem zarówno publiczność lokalną, ogólnopolską, jak też turystów zagranicznych. Wszystkie one bądź zostały otwarte po 2000 roku, bądź przeszły zasadnicze przekształcenie ekspozycji i polityki komunikacyjnej. Badanie będzie próbą rozpoznania polityki muzeów, a także rzeczywistego kształtu prowadzonej za ich pośrednictwem debaty o wspólnocie.

Cykl otwartych dla publiczności spotkań będzie podsumowaniem i dopełnieniem kwerend. Badacze rozmawiać będą z dyrektorami sześciu uczestniczących w projekcie placówek oraz polskimi i zagranicznymi specjalistami w dziedzinie muzeologii, których zaproszenie ma na celu nie tylko poszerzenie perspektywy badawczej, al. też włączenie refleksji na temat polskich muzeów do międzynarodowej debaty.