Kolekcja WYBRANE OBIEKTY
Bilet wizytowy Fryderyka Chopina Chopin, Polonez-Fantazja op. 61 Zeszyt do kaligrafii Fryderyka Chopina
Złoty zegarek kieszonkowy Chopina Teczka do listów Delfiny Potockiej George Sand - N.-E.-J. Desmadryl
Meble z salonu Chopina Karykatura Chopina - George Sand Ostatni fortepian Chopina
Kuryer Szafarski, 31 sierpnia 1824 Chopin - wczesny portret kompozytora Chopin - Wojciech Weiss
Portret Chopina - Litografia Sławni Pianiści - Nicolas-Eustache Maurin

Zobacz więcej obiektów...

  George Sand, Chopin montant quatre à quatre l'escalier à Mme Marliani (Chopin wbiegający po cztery stopnie do Pani Marliani), 1842 - czerwiec 1844 (?), rysunek piórkiem, papier, Muzeum Fryderyka Chopina, własn. TiFC M/3141.  

Karykatura pochodzi z okresu, kiedy Chopin i George Sand, choć w oddzielnych apartamentach mieszkali przy tym samym dziedzińcu - Square d'Orléans. George Sand pisała, że Chopin „znalazł dla siebie na tym samym skwerze nieduże pomieszczenie z dość obszernym salonem, którego okna wychodzą na zieleń, spokojne i niedrogie, tak że wystarczy przejść przez dziedziniec, aby udać się na swoje profesorskie zajęcia, i wrócić na obiad" (George Sand do M. de Rozières, 4 (?).VIII.1842 [1]).

"Famille Piffoël", jak nazywała pisarka swoją rodzinę w kontaktach z Ferencem Lisztem i Marie d'Agoult oczekuje Chopina, który wbiega po schodach pod numer 6 przy Square d'Orléans, gdzie mieszkali państwo Marliani. W Historii mojego życia czytamy - "dobra i pełna energii pani Marliani zorganizowała dla nas życie rodzinne [...] Kolację jedliśmy zawsze wszyscy razem u niej, na wspólny koszt"[2]. George Sand woła: "allons donc Chop! il est six h[eures] et demie" ("pośpiesz się Chop! Jest już wpół do siódmej"), Maurice Sand: "allons donc on est à table!" ("chodźże, jesteśmy przy stole!"), Solange Sand: "c[et]te p[e]tite horreur!, y j'fait toujours attendre!" ("co za koszmar!, ciągle trzeba na niego czekać!"), a Chopin odpowiada na to: "m'e non, m'e non, m'e non" ("wcale nie, wcale nie").

Obiekt eksponowany w sali: Salon paryski Chopina


[1] Oprac. K. Kobylańska, Korespondencja Fryderyka Chopina z George Sand i jej dziećmi, tłum. J. Hartwig, Warszawa 1981, t. 2, s. 117. Oryg. „Mais Chopin a trouvé dans le square même un petit local avec assez grand salon, donnant sur la verdure, tranquille, et pas cher, de sorte qu'il n'aura que la cour à traverser pour aller faire le professeur et revenir dîner."
[2] George Sand, Histoire de ma vie, w: George Sand, Oeuvres autobiographiques, Paris 1971, t. 2, s. 436 (tłum. własne). Oryg. „la bonne et active Marliani nous avait arrangé une vie de famille [...] Nous dînons chez elle tous ensemble à frais communs".